اما « جار الله زمخشرى » كه بر خلاف « طبرى » از ادبيات برجسته و در سطح عالى به خوبى آگاه است ، نظريه‌اى پاك و عالى انتخاب كرده و آيه را - مخصوصا از نظر ادبى - به‌طور مفصل شرح داده است و گروه بىشمارى از مفسران محقق نيز از وى پيروى نموده‌اند او مىنويسد : « روايت شده كه وقتى اين آيه نازل شد ، پرسيدند : اى پيامبر ! خويشاوندان تو - كه مودّتشان بر ما واجب گشته - چه كسانى هستند ؟ پاسخ داد : على ، فاطمه و دو فرزندشان . » « 1 » سپس چندين روايت جالب و ارزشمند در اين زمينه نقل مىكند . خداوند از خاندان پيامبر ، بهترين پاداش را به او عطا فرمايد . ديگرى « ابن مخلوف ثعالبى » است كه در آيهء ولايت : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ ؛ « 2 » سرپرست و ولى شما تنها خداست و پيامبرش و آنها كه ايمان آورده‌اند ، همانها كه نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » مذبوحانه تلاش مىكند از عظمت نزول آيه در شأن حضرت على عليه السّلام بكاهد . زيرا حضرت على عليه السّلام در حال ركوع نماز ، انگشترش را به فقير داد و اين يك فضيلت عالى و مشخّصى شد براى مولى امير المؤمنين عليه السّلام كه مورد اجماع مفسران و محدثان است و روايات متواتر از شيعه و سنى بر آن دلالت دارد . « 3 » وى مىنويسد : « زكات در آيه ، عام است و شامل زكات واجب و مستحب و

--> ( 1 ) . زمخشرى ، كشاف ، ج 4 ، ص 219 و 220 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 55 . ( 3 ) . الدر المنثور ، ج 2 ، ص 293 : روايات فراوانى نقل شده كه : پيامبر به آن سائل گفت : چه كسى اين انگشتر را به تو داد ؟ گفت : اين ركوع‌كننده و به على عليه السّلام اشاره كرد كه در گوشه‌اى از مسجد نماز مىخواند . پس خداوند آيه را نازل كرد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر اصحابش قرائت كرد ، سپس فرمود : فمن كنت مولاه فعلىّ مولاه اللّهمّ و ال من والاه و عاد من عاداه .